ผมคือเวลา..

ฟ้าค่อยๆ มืดลง..
คล้ายอารมณ์อ่อนไหว
เห็นสายตาที่ท้อ..
เหนื่อยจนล้าหัวใจ
อดทนไว้..
หัวใจเธอ

Back To

คงไม่นานเท่าไหร่..
ใจที่ช้ำชาและหวั่นไหว
จะได้เวลาที่พร้อม..
ออกเดินทางเริ่มใหม่
อดทนไว้..
นะที่รัก

ลองหลับตาสักครั้ง..
ให้ใจของฉัน
ได้บินเข้าถึง.. ณ ที่นั้น.. นั้น ~
ฉันหวังว่าเธอจะลองเปิดรับ
จะดึงมือเธอเข้ามากอดไว้ที่ฉัน
อิงและเอนกายแนบซบกัน
ค่อยๆ ผ่าน..

The Future

ถ้าเธอท้อแท้ในความรัก
ให้ฉันเป็นเวลา..
ที่คอยรักษาเธอได้มั้ย? :)

หวังว่าทุกอย่างจะ “ดี” ขึ้นในไม่ช้า ;)

Advertisements