[Lost Dream] ตุ๊กตาล้มลุก

[Blog นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม Story of the Week]

ทุกวันนี้โลกหมุนเร็วกว่าเดิม เราต้องตามให้ทัน

บ่ายวันศุกร์วันนี้ ผมออกจากห้องสี่เหลี่ยมที่บ้านไปเจอกับเพื่อนเก่า

เป็นบ่ายวันศุกร์ธรรมดา ที่ร้อนจนตัวแทบระเหิดระเหยกลายเป็นไอ – –

The-Last-Breakfast-1

“อยากเรียนที่ไหน อยากทำงานอะไร” คือคำถามที่ผมพบเจอมาตลอด

ตอนนี้ผมอยู่ใน Check Point จุดแรกของชีวิต เป็น Timeline ช่วงรอยต่อระหว่างม.ปลายกับมหาวิทยาลัย

เรียกว่าอยู่ในสภาวะที่ “ควรเครียด” มากที่สุดเลยก็ว่าได้

เมื่อวันคืนผันผ่าน วันเวลาผ่านไป เราเติบโตขึ้นบนโลกใบเดิม ต้องเรียนรู้มากขึ้น มีความรับผิดชอบมากขึ้น พบเจอผู้คนมากขึ้น และต้องรับมือกับเรื่องต่างๆ ให้ดีกว่าเดิม

จะเรียกว่า “ความวุ่นวายรายวัน” ก็ได้

ชีวิตวัยเรียนแบบผมก็ต้องพบเจอความวุ่นวายนี้ไม่ต่างจากทุกคน

ต้องเจอความเครียด ความกดดัน ความเศร้า และเรื่องแย่ๆ มากมาย

It's OK

แต่เราก็ยังผ่านมันไปได้ใช่มั้ยครับ?

บางคนอาจบอกว่า “ใช่ เพราะปัญหามีไว้แก้”

“ใช่ เพราะยังมีพรุ่งนี้ให้เราเสมอ”

หรือ “ใช่ เพราะไม่ว่าจะเจอปัญหาอะไร ยังไงชีวิตก็ยังต้องเดินต่อ”

รวมๆ แล้วผมว่าเพราะทุกคนมี “จุดมุ่งหมายในการใช้ชีวิต”

จุดมุ่งหมายนี้แหละที่จะทำให้เราผ่านความวุ่นวายในชีวิตไปได้

Nobi

ตอนเด็กๆ ผมเคยอ่านโดราเอมอนตอน “ตุ๊กตาล้มลุก”

ที่คุณย่าได้สอนกับโนบิตะว่าให้ใช้ชีวิตเหมือนตุ๊กตาล้มลุก

เพราะไม่ว่าจะล้มกี่ครั้ง ก็ไม่ร้องไห้ ลุกขึ้นมาเองได้

Cloud

ซึ่งจุดมุ่งหมายเล็กๆ นี่มีอีกชื่อหนึ่งว่า “ความฝัน”

และผมเชื่อว่าความฝันเล็กๆ ของเรานี่แหละเป็นเหตุผลที่เราอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไป

ทำให้เราผ่านความวุ่นวายและเรื่องราวแย่ๆ ในแต่ละวันได้

Small Dream

“เรือต้องมีกัปตัน ความฝันต้องมีศรัทธา”

ความฝันของคุณคืออะไรครับ :)

Advertisements

หนึ่งความคิดบน “[Lost Dream] ตุ๊กตาล้มลุก”

    1. เขียนบทความนี้ 30 นาที แต่หาการ์ตูนเล่มที่มีตอนนี้มาถ่ายรูป 1 ชม.ในสภาพเหงื่อท่วม – -v

      Like

ปิดการแสดงความเห็น